تجزیه وتحلیل آماری
برای مقایسه گروه ها در متغیرهای مورد مطالعه از تحلیل واریانس دوطرفه استفاده شد. به منظور آزمون های تکمیلی، آزمون پیگیر LSD به عمل آمد. سطح معنادار نیز 5% =  در نظر گرفته شد. کلیه بررسی های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS/Win نسخه 16 انجام گرفت.

نتایج و یافته های تحقیق
تمام رت ها در گروه تمرینی شش هفته تمرین استقامتی را به طور مداوم انجام دادند. نتایج آنالیز واریانس دوطرفه (تمرین× دیابت) حاکی از اثر معنادار تمرین بر بیان ژن F=9/01 ،P=0/002) SYD) و اثر تعاملی (008/0=F=9/9 ،P) بین دو متغیر مذکور بود.
میانگین تغییرات زمان تأخیر در پس کشیدن پنجه (PWL) در آزمون هایپرآلژزیای حرارتی دو هفته پس از القای دیابت در گروه های دیابتی نسبت به گروه های سالم به طور معنا دار کمتر بود (0001/0=P). همچنین، در همان زمان، میانگین تغییرات آستانه پس کشیدن پنجه (PWT) در آزمون آلودینیا مکانیکی در گروه های دیابتی نسبت به گروه های سالم به طور معنا دار کمتر بود (0001/0=P) (جدول 1).
در شروع برنامه تمرینی غلظت گلوکز خون در گروههای دیابتی نسبت به گروه سالم به طور معنا دار بالاتر بود (0001/0=P) و پس از شش هفته تمرین استقامتی نیز همچنان از اختلاف معنا دار برخوردار بود (0001/0=P). همچنین، در پایان برنامه تمرینی، غلظت گلوکز خون گروه دیابت تمرین کرده نسبت به گروه دیابت تمرین نکرده بهطور معنا دار پایینتر بود (0001/0=P) (نمودار1).
وزن اولیه گروه ها نیز اختلاف معنا داری با یکدیگر نداشتند (7/0=P). اما در پایان پژوهش، میانگین تغییرات وزن گروه تمرین و کنترل دیابتی نسبت به کنترل سالم بهطور معنادار کمتر بود (به ترتیب 0001/0=P و 001/0=P). همچنین، میانگین وزن گروه دیابت تمرینکرده نسبت به گروه دیابت تمرین نکرده به طور معنا دار کمتر بود (04/0=P) (نمودار 2).
پس از شش هفته تمرین استقامتی، میانگین بیان ژن SYD در گروه دیابت تمریننکرده نسبت به گروه کنترل سالم بهطور معنا دار بالاتر بود (001/0=P). بیان ژن SYD در گروه دیابتی تمرین کرده نسبت به گروه دیابت تمرین نکرده نیز به طور معنا دار کمتر بود (001/0=P). بین میزان بیان ژن SYD در گروه دیابت تمرین کرده نسبت به گروه کنترل سالم نیز اختلاف معنا دار مشاهده نشد (9/0=P) (نمودار 3).

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

413655249198

جدول 2. مقادیر آلودینیا مکانیکی و هایپرآلژزیا حرارتی در گروههای سهگانه (Mean±SD) متغیر گروه کنترل سالم دیابت تمرین نکرده دیابت تمرین کرده آلودینا مکانیکی 0 ± 60 87/5 ± 28/21* 17/8 ± 71/19* هایپرآلژزیا حرارتی 62/0 ± 68/12 12/1 ± 88/8* 28/1 ± 98/8*

اختلاف معنا دار با گروه کنترل سالم (01/0 P<)

نمودار 1. تغییرات گلوکز پلاسما در گروههای مختلف
اختلاف معنا دار با گروه کنترل سالم (01/0P<)
† اختلاف معنا دار با گروه دیابت تمرین نکرده (01/0P<)

نمودار 2. تغییرات وزن بدن در گروه ها ی مختلف
اختلاف معنا دار با گروه کنترل سالم (01/0P<)
† اختلاف معنا دار با گروه دیابت تمرین نکرده (01/0P<)

نمودار 3. میزان بیان ژنSYD در گروههای مختلف نسبت به گروه کنترل
* اختلاف معنا دار با گروه سالم تمرین نکرده (05/0 P<)
† اختلاف معنا دار با گروه دیابت تمرین نکرده (05/0 P<)
بحث و نتیجه گیری
نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بیماری دیابت به افزایش mRNASYD در نورون های حرکتی رت های دیابتی منجر می شود. همسو با این نتیجه، مطالعاتی مبنی بر درگیر بودن SYD/ JIP3 در دیگر بیماری های تخریب عصبی به انجام رسیده است. برای مثال، پرین و همکاران نشان دادند که فعال سازی JNK در بیماری هانتینگتون (HD) درگیر بوده و مسدود کردن این مسیر بهبود بسیاری از اختلالات عصبی را در این بیماری بههمراه داشته است (36). پن و همکاران نیز نشان دادند که فعال سازی JNK در بیماری پارکینسون نیز درگیر بوده و مهار انتخابی فعال سازی مسیر میتوکندریایی خانواده JNK در درمان این بیماری مؤثر است (36). همچنین، نشان داده شده SYD با تبدیل کاینزین-1 از حالت غیرفعال به فعال، به افزایش جنبشپذیری آن و تنظیم مثبت انتقال آکسونی رو به جلو منجر می شود (6). این در حالی است که تغییر و تبدیل های پسترجمه ای پس از وقوع آسیب دیدگی در عصب سیاتیک، موجب تضعیف اتصال SYD به کاینزین و تقویت اتصال آن به مجموعه داینئین- داین اکتین می شود (10). این موضوع نشان می دهد که در شرایط آسیب دیدگی عصبی، SYD با تغییر توازن جهت انتقال آکسونی، به اختلال در انتقال آکسونی رو به جلو منجر می شود. ازاین رو با توجه به نتایج پژوهش حاضر، میتوان گفت که احتمال می رود SYD در انتقال آکسونی رو به جلو اختلالیافته در بیماری نروپاتی دیابت درگیر باشد. در تأیید این موضوع، نشان داده شده انتقال آکسونی رو به جلو BDNF (19) و P75 (16) در عصب سیاتیک رت های دیابتی شده توسط STZ کاهش یافته است.
نتایج همچنین نشان داد تمرین استقامتی موجب تعدیل و به سطوح نرمال رساندن بیان ژن SYD در نورون های حرکتی رت های دیابتی تمرین کرده می شود. این نتیجه همسو با مطالعاتی است که نشان داده اند تمرین استقامتی موجب بهبود عملکرد و ساختار نورونهای حرکتی می شود. قراخانلو و همکاران (1999) نشان دادند که فعالیت افزایشیافته به شکل تمرین استقامتی موجب افزایش در محتوای CGRP آکسون و جسم سلولی موتونورونهای نخاعی م یشود (23). از سوی دیگر، گاردینر1 و همکاران
(1984) نشان دادند که عصبزدایی جزئی عضلات نعلی و پلانتار در رتهایی که سابقه ورزش ده هفته ای تمرین استقامتی داشته اند، موجب افزایش جوانه زنی در عضله پلانتار شده است. آنها بیان کردند تمرین ورزشی موجب تغییراتی در نورونهای حرکتی می شود و جوانه زنی کوتاه مدت نورون های

.1 Gardiner
حرکتی عضله تندانقباض را ارتقا می بخشد (21). همچنین کاندا و همکاران (1996) پس از بررسی تأثیر فعالیت افزایشیافته بر مرگ سلول عصبی در نورونهای حرکتی عصبرسان عضله دوقلوی میانی طبیعی و دچار اضافه بارشده در رت های سالمند دریافتند که مواجهسازی عضله دوقلوی میانی با اضافه بار نمی تواند کاهش مرتبط با سن نورون های حرکتی عصب رسان این عضله را به تعویق اندازد (29).
در زمینه شناسایی سازوکارهای درگیر در بهبود عملکرد نورون های حرکتی در اثر تمرین ورزشی نیز مطالعات بسیاری انجام گرفته است. برای مثال، چن و همکاران تأثیر تمرین ورزشی بر بهبود عملکرد نورون های حرکتی را به کاهش بیان IL-1β و TNF-α و افزایش سطوح Hsp72 در عصب سیاتیک نسبت داده اند (12). شارما و همکاران این موضوع را به افزایش وابسته به ورزش بیان mRNA و سطوح پروتئین NT-3 در عضله اسکلتی نسبت داده اند (45). این مطالعات نشان میدهند که فعالیت افزایش یافته به شکل تمرین ورزشی میتواند از طریق کاهش سایتوکاینهای التهابی و پیشالتهابی، افزایش محتوای اپیوئیدهای درون زا و عوامل نروتروفیک، به بهبود وضعیت نورونهای حرکتی بینجامد.
از سوی دیگر، هایپرگلایسمی مزمن موجب تحمیل استرسهای اکسایشی و آپوپتوزی به سلول ها و بافت های دیابتی (35،51) و اختلال در کینتیک موتور پروتئین KIF1A می شود (4). این در حالی است که نتایج پژوهش حاضر نشان داد در مقایسه با گروه دیابتی تمریننکرده، تمرین ورزشی با شدت متوسط موجب کاهش معنا دار غلظت گلوکز خون در گروه تمرین دیابتی شده است. همچنین براساس نتایج مطالعات ورزش سبب کاهش سطوح گلوکز پلاسما در طول ورزش و پس از آن مفید میشود.
به علاوه، نشان داده شده ورزش می تواند حساسیت انسولینی را افزایش دهد (12). ازاین رو در پژوهش حاضر، این احتمال می رود که ورزش از طریق تأثیر بر کاهش غلظت گلوکز خون موجب توقف یا تضعیف فرایند آسیب در نورونهای حرکتی رتهای دیابتی تمرینکرده گشده است. اگرچه این امر در تحقیق حاضر مستقیماً بررسی نشد.
به طور کلی، با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که احتمال می رود تنظیم افزایشی SYD/JIP3 mRNA، در پیامرسانی آسیب نورونی درگیر باشد و تمرین استقامتی میتواند بهعنوان یک راهبرد غیردارویی، این افزایش را تعدیل و به سطوح نرمال نزدیک کند. ازاین رو از تمرین استقامتی با شدت متوسط به عنوان یکی از مهارکننده های SYD/JIP3، میتوان برای درمان اختلالات ناشی از بیماری نروپاتی دیابت استفاده کرد.
سپاسگزاری در پایان مراتب تقدیر و تشکر خود را از آزمایشگاه گروه علوم تشریح دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس ابراز می داریم. منابع و مĤخذ
.1 Abe N, Almenar-Queralt A, Lillo C, Shen Z, Lozach J, Briggs SP, Williams DS, Goldstein LS, Cavalli V. (2009). “Sunday driver interacts with two distinct classes of axonal organelles”. J BiolChem. 284: 34628–34639.
.2 Andersen H, Gjerstad MD, Jakobsen J. (2004). “Atrophy of foot muscles: a measure of diabetic neuropathy”. Diabetes Care; 27:2382–5.
.3 Antoniou X, Falconi M, Di Marino D, Borsello T. (2011). “JNK3 as a therapeutic target for neurodegenerative diseases”. J Alzheim Dis; 24, 633–642.
.4 Baptista FI, Gaspar JM, Cristóvão A, Santos PF, Köfalvi A, Ambrósio AF. (2011). “Diabetes induces early transient changes in the content of vesicular transporters and no major effects in neurotransmitter release in hippocampus and retina”. Brain Res.;1383:257-69.

.5 Berger JV, Deumens R, Goursaud S, Schäfer S, Lavand’homme P, Joosten EA, Hermans E. (2011). “Enhanced neuroinflammation and pain hypersensitivity after peripheral nerve injury in rats expressing mutated superoxide dismutase 1”. J Neuroinflammation, 13; 8:33.
.6 Bowman, A.B., Kamal, B.W. Richtings, A. Philp, M. McGrail, J.G. Gindhardt, and L.S.B. Goldstein. (2000). “Kinesin-dependent axonal transport is mediated by the Sunday driver (SYD) protein. Cell”. 103:583-594.
.7 Calcutt N, Freshwater J, O’Brien J. (2000). “Protection of sensory function and antihyperalgesic properties of prosaposin-derived peptide in diabetic rats”. Anesthesiology; 93: 1271–1278.
.8 Calcutt NA, Jorge MC, Yaksh TL, Chaplan SR. (1996). “Tactile allodynia and formalin hyperalgesia in streptozotocin-diabetic rats: effects of insulin, aldose reductase inhibition and lidocaine”. Pain; 68: 293-299.
.9 Calcutt NA. (2004). “Modeling diabetic sensory neuropathy in rats”. Methods Mol Med; 99:55-65.
.01 Cavalli V, Kujala P, Klumperman J, Goldstein LS (2005). “Sunday Driver links axonal transport to damage signaling”. J Cell Biol 168:775–787.
.11 Chae, C.H., Jung, S.L., An, S.H., Park, B.Y., Wang, S.W., Cho, I.H., Cho, J.Y., Kim, H.T. (2009). “ Treadmill exercise improves cognitive function and facilitates nerve growth factor signaling by activating mitogen-activated protein kinase/ extracellular signalregulated kinase1/2 in the streptozotocin-induced diabetic rat hippocampus”.
Neuroscience; 164, 1665–1673.
.21 Chen Y-W. Li Y-T. Chen YC. Li Z-Y. Hung C-H. (2012). “Exercise Training Attenuates Neuropathic Pain and Cytokine Expression After Chronic Constriction Injury of Rat Sciatic Nerve”. AnesthAnalg; 114: 1330–7.
.31 Cotman, C.W., Berchtold, N.C. (2002). “Exercise: a behavioral intervention to enhance brain health and plasticity”. Trends Neurosci; 25: 295–301.
.41 Dajas-Bailador F, Jones EV, Whitmarsh AJ. (2008). “The JIP1scaffold protein regulates axonal development in cortical neurons”.CurrBiol; 18, 221-226.
.51 Davis RJ. (2000). “Signal transduction by the JNK group of MAP kinases”. Cell; 103, 239-252.
.61 Delcroix, J., Michael, G.J., Priestley, J.V., Tomlinson, D.R., Fernyhough, P. (1998). “Effect of nerve growth factor treatment on p75NTR gene expression in lumbar dorsal root ganglia of streptozocin-induced diabetic rats. Diabetes”; 47, 1779–1785.
.71 Dickens M, Rogers JS, Cavanagh J, Raitano A, Xia Z, Halpern JR, GreenbergME, Sawyers CL, Davis RJ. (1997). “A cytoplasmic inhibitor of the JNK signal transduction pathway”. Science; 277, 693-696.
.81 Edwards JL, Vincent AM, Cheng HT, Feldman EL. (2008). “Diabetic neuropathy: mechanisms to management”. PharmacolTher; 120(1):1-34.
.91 Fernyhough, P., Diemel, L.T., Brewster, W.J., Tomlinson, D.R. (2013). “Altered neurotrophin mRNA levels in peripheral nerve and skeletal muscle of experimentally diabetic rats”. J. Neurochem 1995; 64, 1231–1237.
.02 Fouladvand, M., Gharakhnlou, R., Hematfar, A., Rahmati, M. (2013). “
.12 Gardiner, P. F., Michel, R., & Iadeluca, G. (1984). “Previous exercise training influences functional sprouting of rat hindlimb motoneurons in response to partial denervation”. Neuroscience letters; 45(2), 123-127.
.22 Gerchman, L., Edgerton, V. and Carrow, R. (1975). “Effects of physical training on the histochemistry and morphology of ventral motor neurons”. Exp. Neurol; 49:790-801.
.32 Gharakhanlou R, Chadan S, Gardiner P. (1999). “Increased activity in the form of endurance training increases calcitonin gene-related peptide content in lumbar motoneuron cell bodies and in sciatic nerve in the rat”..Neuroscience; 89(4): 1229-39.
.42 Hargreaves K, Dubner R, Brown F, Flores C, Joris J. (1988). “A new and sensitive method for measuring thermal nociception in cutaneous hyperalgesia”. Pain; 32:77–88.
.52 Holmberg C, Katz S, Lerdrup M, Herdegen T, Jaattela M, Aronheim A, Kallunki T. (2002). “A novel specific role for I kappa B kinase complex-associated protein in cytosolic stress signaling”. J BiolChem; 277, 31918-31928.
.62 Huang SH, Duan S, Sun T, Wang J, Zhao L, et al. (2011). “JIP3 mediates TrkB axonal anterograde transport and enhances BDNF signaling by directly bridging TrkB with kinesin-1”. J Neurosci 2011; 31: 10602–10614.
.72 Itoh, K., Ishii, T., Wakabayashi, N., & Yamamoto, M. (1999). “Regulatory mechanisms of cellular response to oxidative stress”. Free Radic Res 31(4), 319−324.
.82 Junyent F, Verdaguer E, Folch J, Beas-Zarate C, Pallàs M, Auladell C and et al. (2012).
“Role of JNK in neurodegenerative diseases”. Recent Advances in Pharmaceutical Sciences II,; 37 (2): 15-28.
.92 Kanda K, Hashizume K, Takashi M, Yasuko M. (1996).” Overloading a muscle does not alter the rate of motoneuronal loss in aged rats”. J Neurobio of Aging, 17: 613-617.
.03 Kelkar, N., S. Gupta, M. Dickens, and R.J. Davis. (2000). “Interaction of a mitogen- activated protein kinase signaling module with the neuronal protein JIP3”. Mol. Cell. Biol. 20:1030–1043.
.13 Koushika SP. (2008). “ “JIP”ing along the axon: the complexroles of JIPs in axonal transport”. Bioessays; 30, 10-14.
.23 Kuhad A, Chopra K. (2009). “Tocotrienol attenuates oxidative-nitrosative stress and inflammatory cascade in experimental model of diabetic neuropathy”. Neuropharmacology 57(4):456-62.
.33 Lee JH, McCarty R. (1990). “Glycemic control of pain threshold in diabetic and control rats”. PhysiolBehav; 47: 225-230.
.43 Liu S, Bréjot T, Cressant A, Bacci J, Saïd G, Tadié M, et al. (2005). “Reinnervation of hind limb extremity after lumbar dorsal root ganglion injury”. ExpNeurol; 196(2):401-12.
.53 Obrosova IG. (2009). “Diabetes and the peripheral nerve. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)-Molecular Basis of Disease”.1792(10):931-40.
.63 Perrin V, Dufour , N , Raoul , C , Hassig , R , Brouillet , E , et al. (2009). “Implication of the JNK pathway in a rat model of Huntington’s disease”. ExpNeurol; 215: 191–200.
.73 Prodanov D, Feirabend HKP. (2007). “Morphometric analysis of the fiber populations of the rat sciatic nerve, its spinal roots, and its major branches”. J Comp Neurol; 503:85– 100.
.83 Radak, Z., Sasvari, M., Nyakas, C., Taylor, A.W., Ohno, H.,Nakamoto, H., Goto, S. (2000). “Regular training modulates the accumulation of reactive carbonyl erivatives in mitochondrial and cytosolic fraction of rat skeletal muscle”. Arch. Biochem. Biophys; 383: 114–118.
.93 Radak, Z., Toldy, A., Szabo, Z., Siamilis, S., Nyakas, C., Silye, G., Jakus, J., Goto, S. (2006). “The effects of training and detraining on memory, neurotrophins and oxidative stress markers in rat brain”.Neurochem.Int; 49, 387–392.
.04 Rahmati M, Khazani A, Gharakhanlou R, Movaheddin M, Manaheji H. (2013). “Chronic effects of moderate intensity endurance training on neuropathic pain symptoms in diabetic rats”. PhysiolPharmacol; 16 (4): 435-445.
.14 Resnick L, FennellM. (2004). “Targeting JNK3 for the treatment of neurodegenerative disorders”. Drug Discov Today; 9, 932- 939.
.24 Rossi D M. Valenti V E. Navega MT. (2011). “Exercise training attenuates acute hyperalgesia in streptozotocin-induced diabetic female rats”. CLINICS; 66(9):1615-1619.
.34 Said G. (2007). “Diabetic neuropathy: a review”. Nat ClinPractNeurol; 3:331–340.
.44 Sakamoto R, Byrd DT, Brown HM, Hisamoto N, Matsumoto K, Jin Y (2005). “The Caenorhabditis elegans UNC-14 RUN domain protein binds to the kinesin-1 and UNC-16 complex and regulates synaptic vesicle localization”. Mol Biol Cell 16: 483–496
.54 Sharma NK. Ryals JM. Gajewski BJ. Wright DE. (2010). “Aerobic Exercise Alters Analgesia and Neurotrophin-3 Synthesis in an Animal Model of Chronic Widespread Pain”. PHYS THER; 90:714-725.
.64 Sluka KA and Rasmussen LA. (2010). “Fatiguing exercise enhances hypera
lgesia to muscle Inflammation”. Pain; 148(2): 188.
.74 Steiner JL, Murphy E A, McClellan JL, Carmichael MD and Mark J. (2011). “Exercise Training Increases Mitochondrial Biogenesis in the Brain”. J Appl Physiol; 111: 1066– 1071.
.84 Stokin GB, Goldstein LS. (2006). “Axonal transport and Alzheimer’s disease”. Annu Rev Biochem; 75:607– 627.
.94 Szilvássy Z, Németh J, Kovács P, Paragh G, Sári R, Vígh L, Peitl B. (2012). “Insulin resistance occurs in parallel with sensory neuropathy in streptozotocin-induced diabetes in rats: differential response to early vs late insulin supplementation”. Metabolism; 61(6):776-86.
.05 Takino T, Nakada M, Miyamori H, et al. (2005). “JSAP1/JIP3 cooperates with focal adhesion kinase to regulate c-Jun N-terminal kinase and cell migration”. J of biological chemistry; 280(45):37772–81.
.15 Tomlinson DR, Gardiner NJ. (2008). “Glucose neurotoxicity. Nature Reviews Neuroscience”. 9(1):36-45.


پاسخ دهید